Menu

onanizm dzieciecy

moze ktoras z mam mi pomoze mam ogromny problem z moim 11 letnim synem chodzi oto ze codziennie w nocy od 4 lat onanizuje sie martwi mnie to a co gorsza robi to zakladajac noge na noge nawet kilka razy w nocy bylam juz u wszystkich lekarzy wlacznie z psychiatra nic nie pomaga moze ktoras z was miala podobny problem i wie co robic

darwin
 1339  11

Znajdź pytania na ten sam temat:

6-13 lat Zdrowie dziecko 11 lat

Odpowiedzi

nataliasia
jakieś dziwne i nieskładne te pytanie...specjaliści nie mogą pomóc to tym bardziej tutaj odpowiedzi nie znajdziesz. na dodatek cos mi to picem smierdzi
beatka7623
No od 7 roku życia ??? A to czym??? Bo u 11 latka to już szybciej choć ciut za wcześnie i chyba by to było normalne :/
koza54
kiedyś mi coś się obiło o uszy, że jak dziecko je bardzo dużo mięsa to może zacząć wcześnie się onanizować, ale oczywiście nie wiem czy to prawda. ponoć lekarz tak powiedział. może w tym jest problem? może za dużo mięcha je?
koza54
aż chyba poszukam czegoś w necie na temat tego mięsa, bo ciekawa jestem (grins)
koza54
Czym jest onanizm dziecięcy i jak należy go traktować?

Onanizm dziecięcy niewiele ma wspólnego z przedwczesnym rozbudzeniem seksualnym. Dzieci zaczynają się onanizować, gdy przypadkiem odkrywają, że pobudzenie pewnych części ciała sprawia im przyjemność. Dlatego też nie należy traktować takich zachowań jako seksualnych a sprawiających przyjemność. Należy uważnie obserwować dziecko i odpowiednio z nim postępować. Nie należy pozostawić problemu samego sobie. Od naszego postępowania zależeć będzie czy onanizm się utrwali, czy będzie tylko etapem przejściowym.

Kiedy może się pojawić i jakie grupy dzieci są szczególnie narażone na zaistnienie problemu?

Jest kilka etapów w życiu dziecka, gdy najczęściej pojawiają się takie zachowania.
2-3 lata gdy dzieci odkrywają swoje ciało,
5-6 latki- gdy zaczynają oglądać i porównywać różnice w budowie ciał dziewcząt i chłopców i na nowo odkrywają, ze dotykanie intymnych części ciała sprawia przyjemność.
Jest też bardzo prawdopodobne, że pojawić się może u dzieci zaniedbanych emocjonalnie, niekochanych, w rodzinach, gdzie dzieci otrzymują zbyt mało czułości, a także u dzieci nadpobudliwych.

Jakie są przyczyny onanizmu?

Pierwotną przyczyną jest najczęściej przypadkowe odkrycie sposobu sprawiania przyjemności.
Wtórną utrwalającą te zachowania jest natomiast nuda, a najczęściej głód emocjonalny.

Jak należy postępować z dzieckiem?

Gdy onanizm wynika z nudy- wystarczy zapełnić czas dziecka dobra zabawą, zająć uwagę dziecka. Przed snem nie pozostawiać samego, poczytać mu bajkę. Dostarczyć tworzywo do zabaw oraz towarzystwo. Dzieciom starszym należy w sposób jasny powiedzieć, że tego nie należy robić, tak jak nie należy dłubać w nosie. Nie należy jednak w żaden sposób dziecka upokarzać, czy zawstydzać publicznie. Trzeba dziecku przekazywać pewne normy zachowań i to jedna z nich.

Natomiast, gdy onanizm wynika z barku zaspokojenia potrzeb emocjonalnych, trzeba zadbać by dziecko miało zaspokojoną odpowiednią porcję czułości i miłości. Bywa, że dziecko idąc do przedszkola zaczyna w domu być traktowane jak duże, niemal dorosłe. Wtedy wraz z pójściem do przedszkola rodzice umniejszają dziecku całkiem nieświadomie tę porcję czułości, która jest dziecku niezbędna do prawidłowego rozwoju emocjonalnego.
Zdarza się również tak, że rodzice nie potrafią zaspokoić potrzeb emocjonalnych dziecka. Wtedy należy poszukać innych osób z najbliższego otoczenia dziecka, które są gotowe dać dziecku miłość i ciepło, czasem poczucie bezpieczeństwa. Bardzo dobrze w tej roli sprawdzają się dziadkowie. Wychowawca w przedszkolu też potrafi być dobrym oparciem dla dziecka, które ma duży głód emocjonalny. Ważna jest więc dobra współpraca z rodziną dziecka.

Jak rozmawiać z rodzicami?

Na pewno nie należy problemu pozostawić bez reakcji. Zrobić wszystko, co jesteśmy w stanie zrobić.
Najtrudniejszą sprawą dla nauczyciela jest rozmowa z rodzicami dziecka. Obawa przed ich gwałtowną reakcją.
Należy opowiedzieć rodzicom o naszych spostrzeżeniach. Nie nazywać tego słowem „onanizm”, tylko opisać zachowanie dziecka. Zapytać czy zaobserwował podobne zachowanie dziecka w domu. Najważniejszą rzeczą w rozmowie z rodzicem jest, by rodzic wiedział, że celem rozmowy jest troska o dziecko. Większość rodziców troszczy się o swoje dzieci, więc gdy uzna, że mamy wspólny cel, jest szansa na szczerą rozmowę, na odnalezienie przyczyn takiego zachowania dziecka. Gdy będziemy znali przyczyny, należy wspólnie z rodzicami ustalić sposób postępowania i reagowania na zachowanie dziecka.
Czasem to nie wystarcza, czasem podłoże jest głębsze, wtedy należy zaproponować rodzicom spotkanie z psychologiem dziecięcym Zdarzają się również przypadki, w których podłożem onanizmu jest wykorzystywanie seksualne. Zachowanie dzieci jest wtedy nieco inne. Dzieci erotyzują otoczenie. Wtedy konieczna jest pomoc specjalistyczna.

Co się stanie gdy nie zostaną zaspokojone potrzeby emocjonalne, czy onanizm minie z czasem?

Niestety bywa tak, że z w przypadku braku zaspokojenia potrzeb emocjonalnych dziecko nie wyrasta z tego przejściowego okresu. Wyrasta na taka samą osobę dorosłą. Dlatego temat ten jest tematem ważnym, rzutuje na całe życie dziecka. Warto poruszać ten temat na radach pedagogicznych, szukać pomocy i konsultacji w ośrodkach pomocy rodzinie i u psychologów dziecięcych.

Źródło: http://przedszkolanki.pl/infopage.php?id=13
beatka7623
Może kozuchno chodzi o hormony zawarte w mięsie
darwin
chyba sie nie rozumimy on to robi w nocy i trudno mu dac jakies zajecie a ta pani ktora twierdzi ze to pic pewnie sie nigdy z taka forma onanizmu nie spotkala ze dziecko robi to zakladajac noge na noge prosila bym aby napisal ktos jak sobie z tym problemem mam poradzic zeby przynajmniej tego nie robil tak czesto
Remedios
No chyba kozucha zamieściła sporo informacji, znalezienie zajęcia to nie jedyny sposób, zastanów się nad przyczyną i skup sie nad jej rozwiązaniem. Leczy sie przyczynę a nie objawy, prawda? Nie wierzę że psycholog czy psychiatra nie ukierunkował Waszego działania, być może sama przed sobą nie chcesz przyznać że Twoje dziecko jest zaniedbane w sensie emocjonalnym. Najpierw sama zastanów się jaka może być tego przyczyna i rozłóż tę sytuację na czynniki pierwsze, a nie skupiaj na samym fakcie że syn się onanizuje i o Boże w dodatku robi to z nogą na nogę!! (tu była ironia, przepraszam ale z tego co piszesz wynika że martwi Cie sam fakt a nie jego przyczyna)
krasna1
pewnie ma sny erotyczne
flame123
dziwi mnie trochę fakt, że jak piszesz, lekarz niewiele Ci pomógł, ale to zależy czego od niego oczekiwałaś, bo jeśli farmakologicznego unieruchomienia nóg, to mu (czyt. lekarzowi) chyba etyka zabrania(wow)(wow)(wow)
babooshka
żaden lekarz nie był w stanie pomóc?(wow) A czy próbowałaś z synem o tym rozmawiać?Rozumiem że od niego wiesz że to się dzieje codziennie?
A może on ma nerwicę?
Ups, chyba coś nie działa. Prosimy, odśwież stronę lub spróbuj ponownie później.